باز باران با ترانه مینوازد نوای شبانه
شور عشقت در دل من میکشد همچو آتش زبانه
نا امید و بی نشانه مرغ دل مانده بی آشیانه 
باد و باران، دست طوفان میکشد بر شبم تازیانه