مخـاطب خـاص مـن بـہ سـادگـے یکــ لبخـنــدرهـایم کــرد...

"او" رفـت ... و مــن عـاشـقـانــہ هـای بـی مخـاطبـم را بـہ

حـراج گـذاشـتـه ام ایــن چـرنـدیـاتــے کـہ مــینویــســم و کــسی

نــمیــخــوانـدشان هــمـہ شــان بــرایروز مــباداســت !!!!

وقــتـے بــیایــے اینــهارا میگــذارم جــلــویــت..

تــا بــدانــے کـہ چــہ میگــذشت وقــتـےنــبودی !!!!

تــا بــبیــنــے چــہ بـــے بهــانـہ تــو را مــرور مــیکردم....

کاش همیشه کسی باشدکه بغض هایت را

قبل از لرزیدن چانه ات حتی در سکوت سنگینی

که بر تو حاکم است در عمق چشمان تو بخوانــ‌ـد ...

گفتنـد :مُـحـبـت کــن خارهــا گُــل مےشونـد مُـحبـت کـردم

اما ھیچـکس گل نشـدفقط خـارم کــردنـد

آخرین بـاری کـه از تـه دلبـرای رفـتـنـت گـــــریـه کــردم

گـفـتـی: تـمـامـش کـن . . .از آن روزبـه احـتـرامـت

چـنـان از تـه دل مـی خـنـدمکـه گــاهــی فــرامــوشـــم

مـــیـشــود رفـــــتـــــه ای

برای نمایش بزرگترین اندازه كلیك كنید